2026 was weer een topjaar voor de scriptiekunst.org wedstrijd binnen de kunstopleidingen van Zuyd. We ontvingen dit jaar 36 scripties, verdeeld over bijna alle opleidingen van de beeldende en podiumkunsten.
De diversiteit en kwaliteit was opnieuw overweldigend. Dat is over de jaren heen een opvallende trend: scripties worden steeds verscheidener in vorm en structuur, zonder dat de kwaliteit daaronder lijdt. Integendeel zelfs: door een vorm en structuur te kiezen die klopt voor het gekozen onderwerp, winnen de scripties aan diepgang, leesbaarheid en relevantie voor de eigen artistieke praktijk.
Dat maakt kiezen er niet makkelijker op. Door hun verscheidenheid aan opzet, ambitie en vorm is het moeilijk vergelijken. Dat is precies ook het doel geweest van 12 jaar scriptiekunst wedstrijden: het aandragen van nieuwe. mogelijke vormen van artistiek onderzoek. Het archief aan winnende scripties op de website is zo een inspirerend canon geworden van wat er allemaal mogelijk is. Verschillende kunstpraktijken vragen immers uiteenlopende vormen van artistiek onderzoek. Wat als een noodzaak aanvoelt in de ene kunstpraktijk voelt beklemmend of zinloos aan in een andere.
De jury bestond uit de drie lectoren van de drie onderzoeksgroepen binnen de kunsten Zuyd: Tom Luyten voor Resilient Design Practice, Ties van der Werff voor What Art Knows en Peter Missotten voor Technology Driven Art. Naar goede gewoonte werd de jury verrijkt met een docent of docent/onderzoeker met ervaring in het begeleiden van scripties. Dit jaar was dat Annelies Falk die de afstudeertrajecten binnen Communicatie en Media Design (CMD) begeleidt.
Kiezen tussen uiterst diverse vormen van artistiek onderzoek was bepaald geen ‘walk in the park’. Zeker niet als er meer dan tien scripties uitblinken in originaliteit, gedegenheid, persoonlijke fascinatie of generositeit. Want dat blijven de criteria waar we ons binnen de jury aan vastklampen.
Gelukkig springen er een paar scripties uit die bij iedereen hoog op het lijstje eindigden: gewoon omdat ze uiterst persoonlijk, creatief en gedreven waren, of omdat een uiterst actueel thema met grote zorgvuldigheid en persoonlijke betrokkenheid uiteenrafelden.
Een paar - als in twee - uiterst verschillende scripties, die allebei begeesterden door ‘all the way’ te gaan, weliswaar in totaal verschillende richtingen. Een fotofinish als het ware, maar dan aan de twee uitersten van het wedstrijdparcours. Wat beide scripties verbind is een vurig engagement en een indringende blik op culturele verbanden en verschillen.
Daarom heeft de jury dit jaar beslist om twee eerste prijzen uit te reiken.:
Işılgül Çakmak
The Barbarian: Hybrid Craftsmanship and Storytelling of Broken Collective Memories
Architecture often struggles to fully acknowledge the hybridity and complexity already embedded within its own practice. Climate crisis,migration, religion, and colonialism, continue to generate and define new spatial contradictions. Yet architecture still tends to treat these contradictions as mere backgrounds rather than as forces that actively form the rules of the game.
Taking a detour to a building in Istanbul, where she meticulously reconstructs the hybrid collaboration on the interior tiles, the author explores new forms of collaboration that embrace the cultural hybridity of our times. Zooming in on the interior provides a refreshingly profound and well-documented insight into the hidden story of our gaze. This thesis combines a strong theoretical framework with the practical precision of experiments using the visual language of tiles. Grounded in Walter Benjamin's views, it guides us to the heart of a highly relevant contemporary debate. Despite all the turbulence of our time, yes, we can collaborate.
en
Laura Dreyer
on all systems pissing manifesto for the chaos, the horse and the girl
If I was a girl if I was a horse I would use all the words you taught me I would claim all this space to tell you to yell at you that this is my barn so it’s my rules and that you fucker trying to domesticate me is the dumbest I heard all century What the fuck just because you got bored with yourself Fuck off with your fucking spurs kicking my ribcage…
Naast een prachtig, persoonlijk en indringend portret van hobbyhorsing, ook een vlammend manifest wat je kan lezen als een boek, maar ook als een ster of een hart en alle vormen daar tussenin en daarbuiten.
De scriptie geeft een snijdend feministisch - queer chaotisch perspectief op een hoogst origineel onderwerp. De experimentele vorm van het boek, met het manifest op de achterkant en nog een begeleidend boekje als handleiding erbij, is uiterst verzorgd en combineert slim, oprechte woede met inzicht. Dit is niet alleen een scriptie: het is ook een prachtig boek die een andere kijk geeft op een sport die zich buiten de normen begeeft.
Hierdoor bevraagt hobbyhorsing huppelend onze vooringenomenheid tegenover het andere, het tussengebied, het chaotische… De jury is erg onder de indruk van de precisie waarmee de auteur onze blik weet te leiden naar daar waar het schuurt.
De diversiteit en kwaliteit was opnieuw overweldigend. Dat is over de jaren heen een opvallende trend: scripties worden steeds verscheidener in vorm en structuur, zonder dat de kwaliteit daaronder lijdt. Integendeel zelfs: door een vorm en structuur te kiezen die klopt voor het gekozen onderwerp, winnen de scripties aan diepgang, leesbaarheid en relevantie voor de eigen artistieke praktijk.
Dat maakt kiezen er niet makkelijker op. Door hun verscheidenheid aan opzet, ambitie en vorm is het moeilijk vergelijken. Dat is precies ook het doel geweest van 12 jaar scriptiekunst wedstrijden: het aandragen van nieuwe. mogelijke vormen van artistiek onderzoek. Het archief aan winnende scripties op de website is zo een inspirerend canon geworden van wat er allemaal mogelijk is. Verschillende kunstpraktijken vragen immers uiteenlopende vormen van artistiek onderzoek. Wat als een noodzaak aanvoelt in de ene kunstpraktijk voelt beklemmend of zinloos aan in een andere.
De jury bestond uit de drie lectoren van de drie onderzoeksgroepen binnen de kunsten Zuyd: Tom Luyten voor Resilient Design Practice, Ties van der Werff voor What Art Knows en Peter Missotten voor Technology Driven Art. Naar goede gewoonte werd de jury verrijkt met een docent of docent/onderzoeker met ervaring in het begeleiden van scripties. Dit jaar was dat Annelies Falk die de afstudeertrajecten binnen Communicatie en Media Design (CMD) begeleidt.
Kiezen tussen uiterst diverse vormen van artistiek onderzoek was bepaald geen ‘walk in the park’. Zeker niet als er meer dan tien scripties uitblinken in originaliteit, gedegenheid, persoonlijke fascinatie of generositeit. Want dat blijven de criteria waar we ons binnen de jury aan vastklampen.
Gelukkig springen er een paar scripties uit die bij iedereen hoog op het lijstje eindigden: gewoon omdat ze uiterst persoonlijk, creatief en gedreven waren, of omdat een uiterst actueel thema met grote zorgvuldigheid en persoonlijke betrokkenheid uiteenrafelden.
Een paar - als in twee - uiterst verschillende scripties, die allebei begeesterden door ‘all the way’ te gaan, weliswaar in totaal verschillende richtingen. Een fotofinish als het ware, maar dan aan de twee uitersten van het wedstrijdparcours. Wat beide scripties verbind is een vurig engagement en een indringende blik op culturele verbanden en verschillen.
Daarom heeft de jury dit jaar beslist om twee eerste prijzen uit te reiken.:
Işılgül Çakmak
The Barbarian: Hybrid Craftsmanship and Storytelling of Broken Collective Memories
Architecture often struggles to fully acknowledge the hybridity and complexity already embedded within its own practice. Climate crisis,migration, religion, and colonialism, continue to generate and define new spatial contradictions. Yet architecture still tends to treat these contradictions as mere backgrounds rather than as forces that actively form the rules of the game.
Taking a detour to a building in Istanbul, where she meticulously reconstructs the hybrid collaboration on the interior tiles, the author explores new forms of collaboration that embrace the cultural hybridity of our times. Zooming in on the interior provides a refreshingly profound and well-documented insight into the hidden story of our gaze. This thesis combines a strong theoretical framework with the practical precision of experiments using the visual language of tiles. Grounded in Walter Benjamin's views, it guides us to the heart of a highly relevant contemporary debate. Despite all the turbulence of our time, yes, we can collaborate.
en
Laura Dreyer
on all systems pissing manifesto for the chaos, the horse and the girl
If I was a girl if I was a horse I would use all the words you taught me I would claim all this space to tell you to yell at you that this is my barn so it’s my rules and that you fucker trying to domesticate me is the dumbest I heard all century What the fuck just because you got bored with yourself Fuck off with your fucking spurs kicking my ribcage…
Naast een prachtig, persoonlijk en indringend portret van hobbyhorsing, ook een vlammend manifest wat je kan lezen als een boek, maar ook als een ster of een hart en alle vormen daar tussenin en daarbuiten.
De scriptie geeft een snijdend feministisch - queer chaotisch perspectief op een hoogst origineel onderwerp. De experimentele vorm van het boek, met het manifest op de achterkant en nog een begeleidend boekje als handleiding erbij, is uiterst verzorgd en combineert slim, oprechte woede met inzicht. Dit is niet alleen een scriptie: het is ook een prachtig boek die een andere kijk geeft op een sport die zich buiten de normen begeeft.
Hierdoor bevraagt hobbyhorsing huppelend onze vooringenomenheid tegenover het andere, het tussengebied, het chaotische… De jury is erg onder de indruk van de precisie waarmee de auteur onze blik weet te leiden naar daar waar het schuurt.
Master Interior Design
Toneelacademie: Theater
Toneelacademie: Theater
Toneelacademie: Theater
Toneelacademie: Theater